خدای
متعال خود نظیف است و اسلام را بر نظافت بنا کرده است، و جز نظیفان را
داخل بهشت نمی کند(ری شهری، 4/3303) ، او پاکیزگان را دوست می دارد
(بقره/222) و نظافت را از ایمان دانسته است(مستغفری، 21) ، به همین جهت
پاکیزگی و نظافت و خوش بویی را جزئی از اخلاق انبیاء دانسته است(کلینی،
5/567) و از اولین دستورهایی که به آخرین پیامبر خود می دهد حفظ نظافت
است(مدثر/4).
مسجد هم خانه ی خداست (صدوق، من لایحضره الفقیه،
1/199)آنقدر این خانه با اهمیت است که بهترین بندگان خود را مأمور نظافت آن
کرده است(حج/26) ، برهمین اساس انسانها در ورود به عبادتگاه ها، موظف به
رعایت اصول بهداشتی هستند.
نمازگزارِ پاکیزه:
در آیه 31 سوره اعراف
توصیه شده که انسانها هنگام عزیمت به مسجد زینت خود را با خویشد همراه
سازند، که زینت هم می‌تواند زینت‌های ظاهری؛ چون پوشیدن لباس پاکیزه و
استفاده از عطر باشد و هم زینت باطنی؛ به معنای پاک سازی روح و آراسته شدن
به صفات پسندیده.
در فرمایشات پیامبر اکرم و ائمه اطهار در رابطه با
آداب مسجد به فراوانی تکیه بر نظافت فردی را در رفتن به مسجد می توان یافت،
به عنوان مثال می فرمایند: وارد مساجد نشوید مگر با پاکیزگی(شعیری،71)، و
هر کس به مساجد، پاکیزه وارد شود خداوند گناهانش را پاک نموده و از زائران
خود منظور می کند(صدوق، امالی، 359)....
برای مشاهده متن کامل مقاله اینجا را کلیک کنید